2. ALLEDAAGSE AVONTUREN –  » WAT EEN ROT-DAG ! « 

de  Nederlandse versie van  » Quelle Journée de Merde  »  :
et alors ici la version hollandaise de  » Quelle Journée de Merde  » :

 WAT EEN ROT-DAG !  ( Waar gebeurd verhaal van 18/01/2008  )
Vanochtend was er nog niks aan de hand,   een vroege, maar doodgewone dag, ook de horoskoop was niet alarmerend:  « misschien enkele strubbelingetjes met uw naasten… »

De radiowekker wekt me om 5 uur, lig nog wat te luisteren, tot aan de horoskoop, en om half’ sta ik op. Gevolgd door hond en kat, een thee en een kattewasje, want vanochtend moet ik m’n dochter al heel vroeg naar het station in Toulouse brengen (nog voor de 1e bus, vandaar).
Tegen zessen klaar voor vertrek, de auto en de poort al open….zet m’n dochter haar tas neer en zegt: « Heb ik mijn reduktiekaart voor de trein wel ? »  Niet in d’r tas, niet in de zakken van jas of broek, niet in het mapje bij de treinkaarten…. »Waar heb ik die kaart nou gelaten ? ».
Ze zoekt, doet haar jas uit, en zoekt….. »Heb jij geen plastic tas van Stopgames gezien mam ? » Ik kijk tussen de lege zakken, vind er een van Storegames, maar die is ècht léég, die is het dus niet ! 

Ik hoor haar meer en meer geërgerd zeggen : « Ik was er zeker van dat ik hem daar neergelegd had, of in die stomme zak van Stop-games…. »  Ze zoekt en zoekt, en ik zie de tijd voorbij gaan…. 

Ik zeg maar niks, denkend aan de « strubbelingen met mijn naasten »…. 

« Hebbes,   oh nee ‘t is die van vorig jaar !  ‘Weet zeker dat ik ‘m niet kwijt ben !   Ik ga toch ook geen nieuwe kopen of mijn treinkaarten duurder betalen ! »

De goede kaart eindelijk gevonden vertrekken we dan toch, terwijl ze me zegt: « Ik hoop dat het rijdt « …. Inderdaad, tegen half zeven begint het spitsuur, of liever gezegd: de spitsuren, ‘t wordt al druk op de ringweg, maar we zijn nog nèt voor de èchte opstoppingen…..

Eenmaal voor de rode stoplichten voor het station: « mam, laat me hier maar uitstappen, ik bèn er, over 5 minuten vertrekt mijn trein en dan kun jij gelijk hier rechtsaf terug naar huis »    Ik vraag nog : « Hoe laat kom je ginds aan ? »    « Rond één uur, (13 u),  au’voir ! »      …en ik zie haar naar de stationsingang rennen…
Het licht op groen, zeer attent op de andere weggebruikers sorteer ik rechts voor en ga de stad uit…  waar ik op de ring nu wèl de filles en opstoppingen tref, maar och, ik ben niet gehaast !…
Ik rijd rustig naar huis. Ik parkeer de auto op de parkeerplaats tegenover ons, dan hoef ik de poort niet open en dicht te doen en te manoevreren, want ik moet direkt toch weer weg.
Ik neem nog een thee en m’n ontbijt, pak de zaken die ik mee moet nemen naar die vrienden zoals is voorzien. Laat de hond nog even uit in de tuin voor het huis en maak mezelf klaar om weg te gaan zodra de hond terug binnen is, sluit de boel en start de auto.
De straat uit, rotonde, linksaf de Groene Eiken straat in ( waar geen enkele groene eik meer staat..) en een eindje verder wacht ik achter een vrachtauto die half op het trottoir (rechts, aan mijn kant) geparkeerd staat. Laat meerdere auto’s uit de tegenrichting passeren, ga iets meer naar links om te zien of de weg vrij is….
Een auto rijdt heel langzaam en stopt…wil me zeker laten passeren…..(Wat ik anders nooit doe:)  wil de vrachtauto passeren….. en zie dat de tegenligger weer opgetrokken is en rijdt !

Mijn reaktie : iets meer naar rechts maar FOUT, had meteen op de rem gemoeten ! Een schurend geluid, ik stop « wat heb ik nou weer gedaan » en stap uit, zie de schade aan de auto: de rechterkant geopend als een sardieneblik !  De vrachtauto niet eens een kras zichtbaar op zijn ijzeren I-balken ….Ik sta te trillen en ben er echt niet goed van…
Waarom deed ik niet wat ik ALTIJD doe als men mij voorrang wil geven als ik ‘t niet hèb: ik blijf op mijn plaats en geef een seintje dat die ander gewoon door moet rijden. Waarom deed ik dat nu vanochtend ook niet ! De tegenligger heeft het hele ongeval waarschijnlijk niet eens gezien en is gewoon voorbij gereden op het moment dàt…… Ik heb hem in ieder geval niet meer gezien.
De chauffeur van de vrachtauto komt bij zijn klant vandaan, raapt m’n buitenspiegel op en nodigt me in de kabine uit om de verzekeringspapieren in te vullen. Hij probeert me wat te kalmeren: « Mevrouw, ‘t is maar blikschade, dat repareren ze als nieuw! U bent goed verzekerd, maakt u zich niet ongerust. ‘t Voornaamste is dat u niets hebt.. »   Wat een engel van een man …
« Maar ‘t is de auto van m’n zoon en het is mijn eigen schuld, deze stommiteit ! » « Nou en , heeft uw zoon nooit ‘n stommiteit begaan wat u hebt opgeknapt ? »         « Nee, niet zoiets ».

Nee, ik ben niet meer naar die vrienden gegaan die dag. Ben naar huis gegaan nog steeds rillend en een flink potje gehuild. Met een rustgevende kruidenthee  ben even op de bank gaan liggen….

Een sms-boodschap van m’n dochter dat ze goed is aangekomen en haar vriend gevonden zoals afgesproken op het station.  Ik heb alleen maar geantwoord : « Bedankt, ‘n fijn weekend, kusjes, mam ».

Daarna de papieren klaarmaken om aan de verzekering op te sturen.   
En hoe vertel ik dit slechte nieuws aan m’n zoon (in de Filipijnen) ?  ?   Per e-mail, dat is snel, onafhankelijk van het tijdsverschil en minder direkt, stelt zijn reaktie wat uit….Ik voel me werkelijk schuldig, wat gaat hem dit nu weer kosten : eigen risiko, minder bonus-korting op de verzekerings-premie…en de reparatie misschien …
Maar ik krijg geen internetverbinding….Atmosferische storingen zoals laatst met een onweer ?  Nee, het is helemaal niet zo’n slecht weer geweest. Geprobeerd, geprobeerd en nog eens geprobeerd, maar niks ! Alles gekontroleerd: stekkers goed erin, alles is goed aangesloten, ‘t zou moeten werken !
Kortom, na ‘n dag of wat nog steeds geen kontakt, bereken ik de uren en neem toch de telefoon maar. Ik helemaal weer bibberig, zijn reaktie « Jij hebt niks, je bent in goede gezondheid , goed zo ! Maar wees voorzichtig volgende keer »        « Maar ik hoop dat er geen  -volgende keer- komt ! »     « Des te beter, mam, doe het nodige voor de verzekering en de expertise ». « Is al gedaan, ik wacht op een afspraak met de expert « . « O.K., kalmeer een beetje, rustig maar mam, sterkte, dikke kussen van me ! ».     
(Het was een andere dag dat de horoskoop me waarschuwde voor – – strubbelingen met mijn naasten – – …)
Terug na het weekend is m’n dochter rechtstreeks van het station naar de universiteit gegaan en pas na de lessen normaal met metro en bus thuis gekomen. Dat kwam goed uit want zonder rechterbuitenspiegel en de rechterdeur geblokkeerd en zo « opengereten » wilde ik niet met de auto rijden, een proces-verbaal riskerend of ….
Toen ze thuis was zei ik haar dat we sinds enkele dagen geen internet hadden. Ze kijkt:  » oh, jeetje, bij het uitzetten van mijn komputer heb ik ook de internet-verdeler uit gezet, sorry mam !

In afwachting van de expertise en de reparatie van de auto heb ik een leenauto van de garage,  dus het rijdt weer …!
©jewH/hanny
En..wat een geluk !  Kinderen te hebben zoals de mijne….! 
Ik heb het misschien niet genoeg gezègd: maar ik houd van ze, van alle drie !  ( plus de 3 kleinkinderen ! )

Foto : 82 Montauban / Frankrijk

IMG_4555

Publicités

Laisser un commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion /  Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion /  Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion /  Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion /  Changer )

Connexion à %s